De katholieke wereld stond op z’n kop, zo’n 120 jaar geleden. De rijke burgerij had een nieuwe manier gevonden om zich te onderscheiden en wel door kunst. Het was niet altijd kommer en kwel in de wereld van de ‘werkman’: zijn zuur verdiende centen zouden eindelijk een nieuwe manier vinden om zich aan de buitenwereld te tonen. Europa ondergedompeld in een fin-de-siècle-gevoel ontdekte een nieuwe vorm van frivoliteit, een donderslag bij heldere hemel. Excuseer mij, een zweepslag bij heldere hemel, want zo wordt art nouveau (of Jugendstil) vaak genoemd: de ‘zweepslag-stijl’.
Victor Horta is voor mij het summum, de personificatie van deze stijl. Zijn unieke vormentaal, zijn uitgebreid gamma aan kleuren en vooral zijn magnifiek oog voor detail heeft art nouveau tot een ongekende hoogte gebracht, en dat in haar jonge levensduur. De brutale Eerste Wereldoorlog zou ieder ideaal ontnemen aan de in opstand gekomen burgerij en de bevolking opnieuw onderdompelen in een conservatief en behoudsgezind discours. Dit verklaart ook waarom Brugge quasi geen art nouveau-woningen huisvest…
Liefmans is ook zo’n brouwerij die zich niet neerlegde bij het traditionele. Deze kriek is gewoonweg een absoluut genot onder de fruitbieren. We mogen de familie Moortgat diep bedanken dat zij deze traditie gekocht en in ere hersteld heeft. Het kleurenpalet is vol en aromatisch, zonder dat het fruit overheerst. Vele fruitbieren gebruiken niet langer verse vruchten maar concentraten. Zo ook hier maar de schaarste aan Schaarbeekse krieken zit er voor iets tussen. Niettemin is de balans perfect, zoet en zuur staan in evenwicht en de afdronk is niet overheersend.
Liefmans en art nouveau herontdekken elkaar in dit korte moment van glorie.
prachtig artikel. ik heb direct zin om het horta museum te gaan bezoeken, met een liefmans in mijn handen. Jammer genoeg zal dat waarschijnlijk wel niet toegelaten zijn
Dat gaan ze ni zo prettig vinden, denk ik