De middeleeuwen. Een vreemde benaming voor een duistere periode. Middel tussen wat? Tussen een era van 500 jaar overheersing en de exodus naar de Nieuwe Wereld? Dit kon een middeleeuwer nooit verzinnen, echt niet!
Wat herinneren we ons eigenlijk van de middeleeuwen? Ik alvast oorlog, moord, oorlog, dood, uitroeiing, oorlog, … en oh ja, nog enkele invloedrijke vorsten met zo’n omvangrijk nageslacht dat die onbetaalbare boeken wel volgeschreven dienden te worden! Les très riches heures du duc de Berry is zo’n onbetaalbaar boek. Zo’n boek dat je doet beseffen hoe groot de kloof tussen verschraald arm en gewoonweg strontrijk wel niet was. Jezelf kunnen veroorloven hoe iemand voor jou uittekent hoe de seizoenen eruit zien? Magistraal! Dat die arme pachter zijn gezin geen eten kon geven? Ach, het doel heiligt steeds de middelen.
Eenmaal de pachter opgestookt en begraven, kunnen we dit werk van dichtbij aanschouwen. Het is gewoonweg een hoogtepunt in de middeleeuwse miniatuurkunst. Detaillering, doordachtheid maar vooral waarheidsgetrouw. Fantastisch! Ook chapeau voor de hertog dat iedere prent zijn kasteel en huizen toont. Hopla, alweer een pachter verhongerd!
Hoe pas je nu een bier bij zoveel hoogmoed? Verbanden leggen is een mogelijkheid. En zo komt de Troubadour Magma dit verhaal binnengemusiceerd. Luit in de hand, hoofse minne in de mond. En drink! Troebele aanblik, zachte citrus, strenge nasmaak, bitter maar fors gehopt. Zomers maar toch ook doorwinterd. Aangeraden bij een moment voor de spiegel. Alhoewel een herfstdag ook wel kan.
Hertog Jan was dan misschien wel vol van zichzelf, dit bier is een voltreffer!
