“God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?”
Voor mij is deze zin enorm aangrijpend en vat hij de essentie van het ganse christelijke geloof. De Vader die overging in de Zoon maar abrupt werd weggerukt. In die ene zin. Die ene zin die 33 jaar van levenswijsheid omvat. Maar vooral een zin die volledig losstaat van geloof of overtuiging en de band tussen vader en zoon verklaart en onthult. Sterven om te ontdekken wie je bent en wie de anderen zijn. Hoe alle banden worden doorgeknipt en opnieuw gevlochten.
Deze band op doek vastleggen is slechts gegeven aan de groten der aarde. Rubens is zo iemand, zelfs vandaag nog. Dit schilderij is voor mij zijn absolute topwerk. Hij vat de essentie, die ene zin en legt dit vast op doek. Je voelt Christus opnieuw sterven, opnieuw mens worden. Je voelt de vader die verlaten is en die achterblijft bij zijn dode zoon. De vader die overmand door verdriet zich wegtrekt van de wereld en zich opsluit in eenzaamheid. De vader tot slot die plots heel mens is geworden.
Deze essentie aan een bier koppelen vraagt tijd, rust en geduld. Het vraagt een bier dat vreemd aandoet maar naarmate je meer drinkt, zich ontplooit en haar geheimen vrijgeeft. Kandij, mout en kruiden vormen een sterke basis van deze Pannepot. Vooral de kandij is even schrikken. Het verlangt gewenning en dus tijd. Tijd die je dit bier zeker moet geven.
De essentie van het christelijk geloof, samengebald in 33cl van opperste biergenot.
[...] omdat dit onderwerp mij zo enorm aantrekt. Ik heb al twee schilderijen besproken (hier en hier) en deze keer is muziek aan bod. Stabat Mater wordt in haar essentie gebracht door twee stemmen, [...]
[...] omdat dit onderwerp mij zo enorm aantrekt. Ik heb al twee schilderijen besproken (hier en hier) en deze keer is muziek aan bod. Stabat Mater wordt in haar essentie gebracht door twee stemmen, [...]