Zomer, water, jongen/meisje: drie ingrediënten die samenvloeien in het centrum van Gent. Drie elementen die hun som overstijgen. Gent valt echter niet samen te vatten binnen die drie facetten. Gent is een stad van overlappende vlakken. Dit lappendeken glooit binnen haar grenzen steeds weer samen naar de Graslei, een epicentrum van stilte en leven. Onder de morgenzon ontvouwt ze zich tot een oase van rust, ‘s avonds spreidt ze haar ruimte ten toon en biedt ze onderdak (nu ja…) aan massa, meervoud en simpliciteit.
Waar het centrum van Gent toch vaak als de ‘Drie Torens’ wordt aangehaald, is het vooral de Graslei die de grootste aantrekking uitoefent. Het is een plaats waar jong en oud elkaar weer vinden en kunnen genieten van de eenvoud des dingen. Het is vooral een plaats waar je aankomt en van waar je opnieuw vertrekt. Een verzamelpunt voor een verdere stap, zeg maar.
Een uitvalsbasis is steeds vertrekken van een zachte start maar stap voor stap opbouwen naar het moment waarop de knoop is doorgehakt. De knoop ontwarren verwacht een bier met een frisse mondsmaak maar sterkere afdronk. Een bier dat niet eenvoudig te doorgronden is. De complexiteit van een Gouden Carolus tripel is echter snel te verantwoorden en de zoet-bittere nasmaak neigt naar een abdijbier. Het is een oud bier met een lange traditie. Het is een bier volgens de oude smaakreceptuur en dat is meer dan verfrissend.
Een Gouden Carolus als kompaan op een zomers avond. Geslaagd!
Foto vanop ‘Gent Leeft’
(Update: blijkbaar is deze foto verwijderd. Mijn excuses daarvoor)
