Soms is kunst niet tonen maar voelen. Soms is kunst niet zien maar kijken. Soms is kunst gewoon zichzelf. Cartier-Bresson begreep dat en voelde zich nooit kunstenaar/fotograaf an sich. Hij was in de eerste plaats aandachtig voor wat hij “le moment décisif” noemde, iets wat wij vaagweg “perfecte timing” zouden noemen. Dat moment waarop de foto plots sprekend werd. Waarop plots die divine intervention zich ontspon. Cartier-Bresson was zo’n genie in zijn vak dat hij net iedere keer op het juiste moment op de juiste plaats stond.
Zijn methode was heel eenvoudig: nooit je deur uitgaan zonder je toestel. Mensen observeren en vastleggen. Wachten tot het gevoel net goed zat en dan afdrukken. Een klik en dan geschiedenis, letterlijk. Iconische foto’s die jaren later nog spreken, ook letterlijk. De mens tot leven laten komen, figuurlijk dan.
Cartier-Bressons “le moment décisif” verdient een sterk bier dat zowel scherp als vlot drinkbaar is. Een Pauwel Kwak, beroemd en berucht omwille van zijn karakteristieke glas (van oorsprong een koetsiersglas), is net dat type bier. Gekruid en fris gehopt maar met een vlotte afdronk die enige finesse vereist. Kleur en geur nodigen je uit om aandachtig bij de les te blijven, aandachtig te degusteren en iedere smaak een voor een te ontwaren. Als het ware zelf je “moment décisif” te ontdekken.
Cartier-Bresson en Pauwel Kwak, op het ultieme moment van smaak en kunst.
Foto vanop FiléFlambé
