Kandinsky proefde geuren en smaakte kleuren. Als exponent van het expressionisme schilderde hij de gekste dingen, de vreemdste motieven en de raarste ensembles. Maar dat is schijn, … uiteraard. Een expressionist zou zichzelf niet zijn mocht hij alles op een hoopje smijten en niet omkijken. Stel je voor dat Mondriaan nooit een boom had gezien …
Transverse Line als volkomen synthese van alle zintuigen. Een amalgaam aan kleuren, geuren en vormen. De artiest die zich volledig bloot geeft. Een onbehouwen massa die samenkomt in een perfect werk. Maar is dat wel zo? Is dat niet wat de literatuur ons probeert te vertellen? Wie weet was de kunstenaar helemaal niet op zoek naar iets diepers. Dit was misschien wel gewoon een mindere dag…
Bink is een kloeke blonde, fris gehopt maar niet te kruidig. Het zoekt helemaal geen compromis, het is zichzelf. En dat is belangrijk om te onthouden. Te vaak vinden bieren opnieuw het warme water uit, te vaak proeven we wat we reeds beu zijn. Bink is blond, Belgisch en ‘bon ton’. Een gepaste compaan voor Kandinsky.
Bink en Wassily geven zichzelf bloot, of misschien helemaal niet.
