Er zijn weinig kunstenaars die ik zo bewonder als Rogier vd Weijden. Als liefhebber van de Vlaamse Primitieven (wie weet nog waar de naam vandaan komt?) steekt voor mij Rogier er met kop en schouders bovenuit. Enige tijd geleden kon ik genieten van zijn, weliswaar beperkt, oeuvre in het Leuvense Museum M. Ik denk dat daar de grote liefde is overgeslagen. Maar ik kan me vergissen uiteraard, de liefde zal er waarschijnlijk gewoonweg altijd geweest zijn …
De Kruisafname is zo’n werk waar ik stil van word. Ik wil genieten van kleur, vorm en emotie. Ik vind het onwaarschijnlijk dat zoiets 500 jaar geleden geschilderd kon worden. Zouden hedendaagse kunstenaars tot zoiets in staat zijn? Misschien is de tijdsgeest een belangrijke factor, net zoals bv. een Picasso die nodig had om tot zijn geniale inzichten te komen. De Kruisafname dus, over het lijden van een moeder, de treurnis van een partner, de levenloosheid van een mensenlichaam. Nogmaals, ik word echt stil van zoiets.
Als bier stel ik me dan een Omer blond voor, recent nog genomineerd als beste bier in zijn categorie. Terecht ook! Fris gehopt, heel kruidige body en nasmaak. Iets wat ik ten zeerste op prijs stel in een blond bier. Voor mij beter dan een Duvel! Omer blond moet in alle rust genuttigd worden, in stilte, voor een pracht van een schilderij.
De keuze om ze samen te voegen komt bijna automatisch. Hopelijk kan iedereen er evenzeer van genieten als ik!
[...] vermoedelijk omdat dit onderwerp mij zo enorm aantrekt. Ik heb al twee schilderijen besproken (hier en hier) en deze keer is muziek aan bod. Stabat Mater wordt in haar essentie gebracht door twee [...]
[...] vermoedelijk omdat dit onderwerp mij zo enorm aantrekt. Ik heb al twee schilderijen besproken (hier en hier) en deze keer is muziek aan bod. Stabat Mater wordt in haar essentie gebracht door twee [...]