Over de glasramen in de Sint-Gummaruskerk kan ik niet genoeg vertellen. Op dit moment werk ik volop aan een website toegewijd aan deze ramen. Veel is al gebeurd maar nog meer staat op de planning. Toch ben ik positief en optimistisch: ik geloof steevast dat deze website meer mensen kan bereiken dan ooit tevoren. Een kerk is immers, zoals ik al eerder besproken heb, geen museum. Dus waarom zou ze zich dan moeten schikken naar moderne middelen?
De website (www.kunstglasramenlier.be) is opgevat om zo overzichtelijk mogelijk zoveel informatie te geven als nuttig (en interessant uiteraard). Het gevaar is wel dat ik als informaticus kijk en niet zozeer als “computerleek”. Extra input en feedback is daarom steeds noodzakelijk. Een ander probleem is de “curse of knowlegde” ofwel “kennisvloek”. Deze term, die ik haal uit het boekje “Made to Stick” van Dan en Chip Heath, is heel eenvoudig met een voorbeeld aan te tonen. Stel dat je twee groepen voor je hebt: een groep moet luisteren en de andere actief een liedje met klopgeluiden op tafel nabootsen. Beide auteurs tonen aan dat slechts in 4% het juiste nummer geraden werd. Nochtans ging de actieve groep er vanuit dat alle liedjes duidelijk herkenbaar waren. Hoe komt dit? Heel eenvoudig: de “curse of knowlegde”. Ons brein wordt vertroebeld door kennis die we zelf hebben en waarvan we dus denken dat de andere die ook wel zal hebben. Niets is minder waar, uiteraard. Om nu terug naar mijn punt van de glasramen te komen: zelf heb ik actief de ramen bestudeerd en bekeken. Het gevaar is nu dat ik ze als te vanzelfsprekend zal beschrijven en omschrijven. Ik zal bewust moeten zijn dat vele zaken over de Lierse kerk niet bekend zijn of niet concreet geplaatst kunnen worden. Zo zijn niet heel veel toeschouwers op de hoogte van de belangrijke positie van de stad in de 15de en 16de eeuw, toen keizer Maximiliaan van Oostenrijk en Karel V de ramen in het hoogkoor schonken. Of ook hoe Lier vanaf het derde kwart in de 19de eeuw steeds meer ultramontaan werd, een belangrijke verklaring voor de imposante reeks neogotische glasramen.
Een gezonde drukte dus, die me zowel toelaat de kerk verder te ontsluiten alsook mijn kennis over haar aan te scherpen. De uitdaging is duidelijk, de aanpak nog niet helemaal.
