Red en Blue Ocean Strategy

8 maart 2010
By

Sinds enige tijd heb ik me op de markt van marketing- en managementboeken gestort. Mijn bezoek aan een Vlerickcursus is hier de oorzaak van. Op dit moment lees ik “Blue Ocean Strategy” van Kim en Mauborgne. In dit boek halen beide auteurs aan wat volgens hen de beste strategie naar een “blue ocean” is, een ruimte in de markt waar je als enigste speler kan genieten van ongelimiteerde vrijheid. Zij halen enkele voorbeelden aan van hoe bedrijven op bepaalde momenten het verschil gemaakt hebben (denk maar aan een Ryanair of een Apple). Uiterst interessante materie om te lezen en om inzichten op te doen. Nu woonde ik afgelopen weekend ‘Barcamp Antwerpen’ bij, een bijeenkomst van getalenteerde mensen die gratis hun kennis en inzichten willen delen met anderen. Het concept kon ik meteen smaken en geanimeerd heb ik enkele sessie bijgewoond en heb er zelf dan maar eentje gegeven ook (over e-culture, zoals hier al meer vermeld staat). Tijdens de sessie van @pekesenertjes ontspon zich een discussie over welke meerwaarde een krant de dag van vandaag kan geven. Of misschien ruimer gevat, de media an sich. Onmiddellijk schoot de term “Blue Ocean” door mijn hoofd en de drang om dit ook te vermelden was groter dan gedacht. Misschien heb ik mijn mening niet helemaal correct getimed maar ik heb het dan toch maar gedaan. Ik zei namelijk dat een krant als de Standaard fout was met die uitnodiging voor de Ensor tentoonstelling niet te koppelen aan een B-Dagtrip of iets dergelijks. Nu dwing je mensen om naar Oostende te gaan zonder het enig economisch voordeel te bieden. De beloofde gratis poster, die je ook in het Mu.Zee dient op te halen biedt daarbij ook geen soelaas: je moet je nog steeds onderwerpen aan de dure tarieven van onze NMBS. Voor mensen met kinderen die enkel het weekend ter beschikking hebben, bestaat er het “weekend-ticket”. Voor vele anderen echter wordt dit een hopeloos dure zaak.

Aldus stel ik me de vraag waarom de Standaard blijft zwemmen in haar “Red Ocean” wanneer ze de kans had om dankzij de NMBS een meerwaarde te betekenen voor vele mensen. Ik ben er steevast van overtuigd dat een combiformule, mits gunstig geprijsd, een stimulans voor twijfelaars kon betekenen. Reken daar dan ook het profijt voor het Mu.Zee en de stad Oostende bij en je hebt een win/win-situatie. Tot slot kon dit voor de NMBS een kans zijn om haar schandalig negatieve blazoen toch een beetje op te poetsen.

Maar ach, misschien zie ik het allemaal weer te positief in en verwacht ik teveel van ivoren torens. Met zulke kortzichtige initiatieven zal cultuur altijd als saai en oubollig afgeschetst worden. Opnieuw een gemiste kans …

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*