Ik had het nog anders moeten zeggen: to iPhone or not to iPhone! Let erop dat ik uitdrukkelijk geen vraagteken gebruik maar een uitroepteken. De reden is eenvoudig: het is niet langer een vraag of de mobiele markt zal doorbreken, maar wel hoe we zo’n ruim mogelijk publiek aanspreken.

Ik stootte recent op een artikel over Lazy Socials (lees hier meer). Kort samengevat zijn Lazy Socials hoog-opgeleide mensen die an sich interesse hebben in cultuur maar niet de tijd ervoor kunnen/willen vrijmaken. Die beruchte “30-regel” waarover UitinVlaanderen zo graag spreekt. Nogmaals kort samengevat: mensen willen niets doen wat verder dan 30 kilometer of 30 minuten van hun thuisbasis verwijderd ligt. Hun bastion is heilig en het is, excuseer me, verdomme moeilijk om hen er uit te krijgen. Hoe speel je er nu als moderne culturele instantie op in?

Verschillende manieren:

Doe es iets op een ander tijdstip!

Deze generatie wordt in hoofdzaak gedreven door een druk professioneel schema, vaak aangevuld met kids en andere sociale verplichtingen. Musea en dergelijke zijn echter vaak enkel en alleen geopend tijdens de kantooruren, op zaterdagen en een eventuele zondag. Dat impliceert dat 6 op 7 dagen niet beschikbaar zijn voor deze Lazy Socials: 5 dagen werken en zaterdag is winkeldag. Zondag wordt vaak opgevuld door wandelen, oma/opa-bezoek of terrasje met de vrienden. Een goed alternatief kan zijn om een vrijdagavond van 19u tot 22u in te plannen. Ik zie overal om me heen (ik spreek dan over Lier en Antwerpen) vrijdag als uitgaansavond terugkeren. Tot voor kort was dit zaterdag, maar die trend lijkt me stilaan wat te keren. Als je dus een leuke setting kan creëren op vrijdag, met drankje en hapje, aan een zeer voordelig tarief, kan je een ruim publiek aanspreken, dat op zich wel geïnteresseerd is in cultuur, maar niet de tijd vrij kan maken.

Doe es iets anders!

Schilderijen en kunstwerken zijn saai, jammer om te zeggen, maar het is zo. Niets funky aan op te merken. Toch zijn die Lazy Socials net wel die mensen die iets funky in kunst willen ontdekken. Organiseer es een presentatie met een artiest, vergezeld van dat hapje en drankje, maak muziek, creëer een leuke setting/loungy. Of je hiermee de basis van je museum uit het oog verliest? Ach, een museum met een 19de-eeuwse opvatting, is echt niet meer levensvatbaar de dag van vandaag, wat oude rotten in het vak ook zeggen. Kunst in een aangenaam, modern jasje is wat mensen meer aanspreekt, zelfs al is dat jasje heel ruim omvattend.

Het kost je niks!

Je mist sowieso al het bezoekersaantal, dus waarom geen kleine investering? Tate Britain deed iets gelijkaardigs, had £150 budget en verwelkomt nu een vrijdagpubliek van 3000 man. 3000 Mensen die je anders niet had gehaald of nooit had gezien. Om het toch economisch te maken: een ROI die enorm kan oplopen!

Geloof in de jeugd!

Nog iets wat ik vaak zie: jongeren en jong-volwassenen zijn niet ons doelpubliek. Uiteraard niet, wanneer je blijft vasthangen in die verouderde principes van conservatie en preservatie. Ontsluiting is het nieuwe buzzword en iets zegt me dat het meer dan dat zal worden. Digitalisatie en mobiliteit zijn twee aspecten die heel sterk zullen doordringen tussen dit en 5 jaar. De trein missen is geen optie. Maar besef dat net die jongeren en jong-volwassenen een sleutelrol gaan spelen. Zij kennen wel reeds de markttrends en spelen hier graag op in. De mobiele markt zal volgens mij een enorme groei doormaken de komende jaren. Musea met een mobiele website hebben dit reeds begrepen.

To app or not to app!

En zo kom ik bij m’n laatste punt: een mobiele applicatie of een mobiele website? Ik las cijfers dat in het Verenigd Koninkrijk de mobiele markt goed is voor 3% van het totale internetverkeer. Dat lijkt mij een enorm cijfer! Ik weet niet wat de cijfers in België zijn, maar gezien de misdadige bedragen die operatoren vragen een pak lager, denk ik. Dat wil echter niet zeggen dat die markt niet bestaat. Ze is reëel en ze groeit of zal groeien. Als je mobiel zegt, zeg je vaak iPhone in eenzelfde zin. Toch geloof ik dat de marktpenetratie ook hier niet zo hoog is. Andere toestellen zijn goedkoper, spreken een ruimer publiek aan en bieden hetzelfde surfcomfort. Dus komt de vraag: een applicatie (die vaak telefoongebonden is) of een website? Persoonlijk gok ik op het tweede. Je kan immers met een enkele website ieder mobiel toestel aanspreken en je verplicht niemand om iets te downloaden. Anderzijds moet je jezelf wel de vraag stellen hoe je hier inkomsten uit genereert. Je kan immers niemand dwingen om te betalen om je website te bezoeken. Een goed argument is echter dat je mensen kan aanspreken en “lokken” die je anders sowieso niet had aangetrokken. Dat je dus maw inkomsten genereert uit “quasi verloren kansen”. Meeste musea hebben een website. Het is slechts een kleine ingreep om deze mobiel toegankelijk te maken. Het moet volgens mij strategisch perfect mogelijk zijn om een balans te kunnen maken tussen mobiele inkomsten (dus bezoekers gelokt dankzij een mobiele website) en inkomsten uit de verkoop van een mobiele applicatie (meer platformen, dure opstartkosten, updates vereisen opnieuw kosten, niemand kan verplicht worden te kopen = risiso). Ik gok op een overwinning voor de mobiele websites, maar dit moet de toekomst uitwijzen. Ik ben alvast danig geïnteresseerd over het verdere verloop!